Wat NUON en RWE liever niet vertellen

Op 30 juni om 20.00 uur organiseert de Vereniging Zuivere Energie een informatieavond over de risico's voor milieu en gezondheid, welke de twee kolencentrales in de Eemshaven en de daaraan gekoppelde plannen voor ondergrondse CO2 opslag met zich mee brengen. We nodigen iedereen uit in het Dorpshuis van Roodeschool, die het verhaal willen horen dat angstvallig wordt achtergehouden door de initiatiefnemers van de bouw, te weten de electriciteitsbedrijven NUON en RWE.


Op deze avond zullen een drietal sprekers vanuit hun deskundigheid een korte inleiding verzorgen, waarna interactief zal worden gediscusieerd met de zaal en er gelegenheid zal worden gegeven tot het stellen van vragen.
Als sprekers treden op:
Agnes de Rooij - Campaigner van Greenpeace, over de gevolgen van kolencentrales en CO2 opslag voor het milieu.
Wim Niessen - Arts, over de mogelijke geondheidsrisico's voor de omwonenden van de kolencentrales en
Jan Langekamp - Fractievoorzitter GroenLinks in de Provinciale Staten van de Provincie Drenthe, over de gevaren van CO2 opslag in de bodem. (nog niet helemaal zeker)
De avond wordt aan elkaar gepraat door Herman Folkerts, Voorzitter van de Vereniging Zuivere Energie.
De toegang is gratis, de consumpties zijn voor eigen rekening.

Dubieuze grondtransacties Blauwestad

Op zaterdag 29 mei 2010 bracht het journalistieke onderzoeksprogramma Argos van de gezamenlijke omroepen VARA en VPRO een uitzending die grotendeels ging over mogelijke dubieuze grondtransacties in de Blauwestad. In deze uitzending werd melding gemaakt van de ware reden waarom de Publiek Private Samenwerking (PPS) tussen de Provincie Groningen en de laatst overgebleven marktpartij Koops in 2009 tot een knallend einde is gekomen. Anders dan naar buiten is gebracht lag er vermoedelijk een geslepen constructie binnen bouwconcern Koops aan ten grondslag, waarbij gronden van de provincie werden overgenomen door Koops en ondergebracht in een speciaal daartoe opgezette ontwikkelingsmaatschappij binnen het concern. Contractueel heeft Koops zich inderdaad ook verplicht tot de afname van kavels voor een bedrag van 10 miljoen euro per jaar (10 jaar lang), om deze kavels vervolgens bebouwd weer door te verkopen aan de eindgebruikers, in casu de particulieren welke een woning willen aankopen. Het intern doorsluizen van de gronden naar een andere daartoe opgezette BV binnen Koops was niet afgesproken. Dat deze gronden naar de eigen ontwikkelingsmaatschappij werden doorgezet tegen prijzen welke onder de kostprijs lagen en zonder hierbij rente te berekenen maakt de boel, volgens oud-gedeputeerde Calon nogal dubieus, omdat daarmee onvoldoende waarde in de holding werd gecreëerd om nog langer aan de aankoopverplichting voor de komende jaren te kunnen voldoen. In het ergste geval had men de ontwikkelingsmaatschappij kunnen laten ploffen, waarbij de gronden inmiddels van de provincie waren vervreemd.


Juist om te verkomen dat er dubieuze grondtransacties zouden gaan plaatsvinden had de provincie een waarborg ingebouwd in het samenwerkingscontract met de private partners, waarbij van de concept grondtransactieovereenkomst een exemplaar door het notariskantoor ter inzage naar de provincie moest worden gestuurd. Er gold dan een periode van een week, waarbij eventueel bezwaar gemaakt kon worden tegen de voorgenomen transactie. In het geval van de verkoop van 2 kavels (waarde 4 miljoen euro) in de zomer van 2008 heeft deze procedure volgens Argos niet gewerkt, omdat het notariskantoor de grondaankoop heeft laten passeren zonder de provincie hiervan, middels de conceptovereenkomst, hiervan op de hoogte te stellen. Een tweede transactie van 4 kavels met een waarde van 30 miljoen euro zou op dezelfde wijze zijn overgegaan, ware het niet dat de provincie hier op tijd lucht van heeft gekregen en alsnog het concept van de transactieovereenkomst heeft opgeëist, welke inderdaad alsnog is toegestuurd, echter wel met een neerwaartse bijstelling van de grondprijzen voor deze kavels. Dat het notariskantoor op een dergelijke wijze, tegen de gemaakte contractuele afspraken in zo heeft gehandeld is laakbaar te noemen en doet zeker afbreuk aan de goede reputatie van dit gerenommeerde kantoor. Het feit dat het zo gelopen is werd afgedaan als een fout en de daarbij betrokken medewerker is inmiddels ontslagen.

Maar handelde het notariskantoor nu echt zo stom of was er wellicht sprake van opzet. Opmerkelijk hierbij is nog te vermelden dat de opdrachtgever van de transacties de directeur van de Blauwestad BV is geweest. Deze functionaris werd voor de helft van zijn salaris betaald door de provincie Groningen en voor de andere helft door de private marktpartij Koops. Dat het vertrek van deze directeur, anders dan naar buiten is gebracht, te maken heeft gehad met “grondtransacties” blijkt kennelijk uit notulen van besloten vergaderingen binnen de provinciale staten en waarover Argos beschikt. Al met al een merkwaardige gang van zaken, indien de inhoud van het programma waar mocht blijken te zijn. De econoom Heertje die, ere wie ere toekomt, door de statenfractie van de SP is benadert om het project Blauwestad te volgen, spreekt zelfs dat er naar zijn oordeel genoeg aan de hand is om justitie hierin te gaan betrekken en daar kan ik het gelet op de noodzakelijke transparantie binnen het openbaar bestuur alleen maar van harte mee eens zijn. Tenslotte praten we over 100 miljoen euro overheidsgeld dat de provincie tot nu toe in het Blauwestad project heeft gestoken. Inmiddels is de Publiek Private Samenwerking zoals gezegd definitief beëindigd en is er nu sprake van een Publiek Publieke Samenwerking, waarin de provincie en de gemeente Oldambt samen met elkaar optrekken. Ook hierbij is het noodzakelijk om politiek scherp te blijven.

Beluister de uitzending van Argos hier nog eens rustig op je gemak.

Blauwestad, duizend bloemen bloeien....

Op de website van de SP afdeling in het Oldambt kwam ik een artikel tegen over de Blauwestad, dat vorige week (21 mei 2010) geplaatst werd. In dit artikel geeft de SP aan dat het loslaten van het oude concept (kwalitatief hoogwaardige woningbouw) in hun ogen de oplossing is om een nieuwe impuls te kunnen geven aan de ontwikkeling van dit gebied. De SP stelt dat het Oldambstermeer is aangelegd met gemeenschapsgeld en dat het daarom niet legitiem is om een kleine groep rijken hiervan het voordeel te laten genieten.


Vanuit mijn rood kloppend hart zou ik impulsief geneigd zijn om het daar mee eens te zijn, echter mijn gezond verstand zegt mij dat dit wel erg simpel geredeneerd zou zijn. Ook ik zie uiteraard tegenvallende kavelverkopen in de Blauwestad en ook ik heb er altijd een hard hoofd in gehad om te geloven dat de welgestelden uit het westen van het land naar Oost Groningen zouden gaan verhuizen om hier te komen rentenieren. Tot zover geen verschil.
Toch zie ik, in tegenstelling tot de inhoud van het SP artikel, een cruciale noodzaak om in de geest van het oude concept door te gaan met het ontwikkelen van het gebied. Immers door nu het hoogwaardige kwaliteitslabel van het project af te halen en sociale woningbouw in de Blauwestad toe te staan wordt rechtstreeks de concurrentie aangegaan met de overige dorpen en kleine kernen binnen het Oldambt. Het niet denkbeeldige gevaar bestaat dat binnen het Oldambt een ongewenste interne verhuisbeweging op gang wordt gebracht vanuit deze dorpen en kernen en Winschoten naar de Blauwestad, waardoor de leefbaarheid nog zwaarder onder druk komt te staan. Volgens mij moet het in het huidige tijdsgewricht met krimp juist andersom gaan werken.

Het blijft ongewijzigd nodig, om volgens de oorspronkelijke opzet, de ring van dorpen om het Oldambstermeer heen, in economisch opzicht volledig mee te laten profiteren van de komst van de woningen in het duurdere segment in de Blauwestad. De kracht voor de aanliggende dorpen en kernen zit hem in de afhankelijkheidsrelatie met de bewoners van de Blauwestad die voor hun boodschappen aangewezen zijn op de supermarkt in Beerta, Finsterwolde, Midwolda en Scheemda, voor het schoolbezoek van de kinderen afhankelijk zijn van de (dorps)scholen in de directe omgeving en zich ook verbonden zullen gaan voelen met het verenigingsleven in de buurt. Het zou overigens ook niet fair zijn tegenover de huidige bewoners van de Blauwestad, die als pioniers hun nek hebben uitgestoken en geïnvesteerd hebben in het gebied, onder de verkoopbelofte dat er een hoogwaardig kwalitatief woongebied zal worden gerealiseerd. Er zou in mijn ogen dan ook sprake zijn van misleiding als de kwalititeit nu naar beneden wordt bijgesteld.

Naar mijn mening moet er in de Blauwestad ruimte worden gegeven aan kwalitatief hoogwaardige huurwoningen in de vrije sector (geliberaliseerde huurmarkt), omdat juist binnen de gemeente Oldambt, hiervan nagenoeg geen woningen aanwezig zijn. Ook biedt een wijkje (experimentele) duurzame woningbouw, waarbij energie neutraal gebouwd wordt of zelfs op een wijze waarbij energie terug wordt geleverd aan het net een prima uitdaging om de in het slop zittende ontwikkeling van de Blauwestad weer ten goede te keren. Dat lijkt mij persoonlijk een beter toekomstperspectief voor de Blauwestad dan de non-oplossing die wordt voorgesteld in het artikel van de SP.

Drill Baby, Drill.....

Hieronder een update van foto's over de gevolgen van de olieramp met het platform Deepwater Horizon in de Golf van Mexico. Inmiddels heeft de olie de kust van Louisiana bereikt. De beelden spreken voor zich. Klik op de foto's voor een vergroting


Een met olie besmeurde libelle (Garden Island Bay - Louisiana)

Een Bruine Pelikaan, eveneens besmeurd met olie
(Bataria Bay LA - 22-05-2010)

Nog triestere foto van een Bruine Pelikaan.
(Barataria Bay LA 23-05-2010)

Laars van een Greenpeace medewerker, omgeving Venice LA

Een met olie verontreinigde krab passeert een drup olie op het strand

Olieslachtoffer op Grand Isle LA

Stervende vogel in de mangrove van Barataria Bay LA
(23-05-2010)

Het door olie verontreinigde strand van Grand Isle
bij opkomende zon. (23-05-2010)

De Vries, Driewerf niet slim....

Niemand krijgt garantie op zijn of haar relatie. Soms zijn dingen niet anders en kan afscheid nemen ook een vorm van houden van zijn. Kennelijk was het vuur en de passie in de relatie van Jack de Vries - Staatssecretaris van Defensie - en zijn vrouw tot aan het dieptepunt gedaald. Drukke baan, nooit thuis en te weinig aandacht voor het priveleven, het is een valkuil die bij maatschappelijk (over)actieve mensen altijd op de achtergrond aanwezig is.

Hoewel het bovenstaand mechanisme voor de staatsecretaris ongetwijfeld hetzelfde is geweest, ligt het in het geval van de Vries en zijn jongere adjudant(e) toch maatschappelijk allemaal iets anders. De Vries had zich wellicht beter bewust moeten zijn van het feit dat zijn positie met zich meebrengt dat hij "publiek" bezit is. Hij had zich kunnen realiseren dat alles wat hij doet een bepaalde nieuwswaarde heeft. Dat geldt zelfs voor een lokaal politicus in relatie tot het plaatselijk "suffertje", dat ook op zijn tijd een primeurtje niet schuwt. Als voormalig adviseur en spindokter van de minister-president had hij dat kunnen weten. Dat is ronduit niet erg slim te noemen.


De Vries vertegenwoordigd het CDA, een partij die het gezin als de hoeksteen van onze samenleving ziet. Vreemd gaan is het niet kunnen weerstaan van de verleiding, hetgeen in de bijbel wordt beschreven in het Oude Testament, alwaar de slang in het paradijs Eva van de verboden appel laat proeven. Ook de Vries kon de verleiding van de aangeboden "verboden vrucht" niet weerstaan en dat druist regelrecht in tegen de christelijke moraal, welke bij grote delen van het electoraat van het CDA nog erg belangrijk wordt gevonden. In verkiezingstijd brengt het "nieuws van de Vries" dan ook ongetwijfeld schade toe aan het onkreukbare en degelijk veronderstelde imago van de CDA politici. Ook vanuit dit gezichtspunt is de ondoordachte buitenechtelijke liefdesrelatie van de Vries niet slim te noemen.

Binnen het Ministerie van Defensie, waar de Vries, op minister Eimert van Middelkoop na, het hoogste ambt vervult, geldt dat in het geval van een relatie tussen twee medewerkers daarvan melding bij een meerdere wordt gemaakt. Het is de vraag of de Vries, deze regel wel op zichzelf heeft toegepast. Alleen de minister kan hier mogelijk het antwoord op geven maar indien er geen melding heeft plaatsgevonden, waarvan ik denk dat de kans daarop redelijk groot is, dan kan dit een mogelijke gezagsondermijnende werking hebben op de aan hem ondergeschikte ambtenaren. De Vries had zich moeten realiseren dat hij ook hierbij een voorbeeldfunctie vervult. Ook dit is wederom niet slim te noemen, waarmee een driewerf "niet slim" op hem van toepassing is.

Onderwijl verklaart de bestuurlijke en politieke top dat de Vries, ondanks deze affaire volledig het vertrouwen geniet van het CDA. Degene die echt een oordeel kan geven over de betrouwbaarheid van "onze" staatssecretaris van Defensie, lijkt mij op dit moment sneu genoeg, helaas zijn gewezen echtgenote.

The Deepwater Horizon Oil Spill: Overzicht

Hieronder zijn enkele foto's geplaatst van de gevolgen van de olieramp met het platform Deepwater Horizon in de Golf van Mexico. De foto's zijn overgenomen van een nieuwssite uit Boston. Met dank aan de Twitteraars welke mij hier opmerkzaam op maakten. Klik op de foto's voor een vergroting


Oliebestrijding voor de kust van Louisiana met een Basler 67-BT vliegtuig. Datum: 5 mei 2010

Luchtfoto van de olievervuiling in de Golf van Mexico. Datum: 6 mei 2010

Gecontroleerde branden van de olie op het wateroppervlak
van de Golf van Mexico. Datum: 6 mei 2010

Sleepboot te midden van de olieslik in de Golf van Mexico. Datum: 6 mei 2010

Een door olie verontreinigde vogel vecht voor zijn leven tegen de vervuilde zijde van een bevoorradingsschip in de Golf van Mexico. Datum: 9 mei 2010

Een school dolfijnen zwemmen onder een laagje olie door dat op het water drijft in de Chandeleur Sound (Lousiana). Datum: 6 mei 2010

Het water van de rivier de Mississippi (links) ontmoet op deze luchtfoto het met olie vervuilde water vanuit de oceaan. Het vervuilde water heeft hier inmiddels de natuurlijke barriere van de Chandeleurs eilanden voor de kust van Liousiana gepasseerd. Datum: 7 mei 2010

Een geluk bij een ongeluk ?

'Tsjernobyl' voorkwam kernreactor Eemshaven.
Wanneer de Tsjernobyl-ramp niet was gebeurd, had de Eemshaven al tien tot vijftien jaar een kerncentrale gehad. Dat stelt George Verberg, oud-directeur Gasunie en nu o.a. lid van de Energieraad. Het Nederlands Dagblad meldt de uitlatingen van Verberg.
De kernramp in Tsjernobyl vond plaats op 26 april 1986. Het was tien dagen vóór de Tweede Kamer een beslissing over de bouw van kerncentrales zou nemen.


Het Nederlands Dagblad: ’De regering was er wel uit: in Nederland moesten twee tot vier kerncentrales worden gebouwd met elk een vermogen van 1000 megawatt. Borssele, Eemshaven en Maasvlakte kwamen hiervoor in aanmerking, waarbij de eerste twee locaties de voorkeur hadden. Alle voorbereidende werkzaamheden waren in feite ook verricht. "Ambtenaren, elektriciteitssector, industrie, toeleveranciers, kortom, iedereen stond in de startblokken’’, aldus Verberg. De Tweede Kamer was de laatste horde die moest worden genomen. In de Kamer had zich ook al een duidelijke meerderheid voor de bouw van de centrales afgetekend. "Het regeringsvoorstel zou worden aangenomen en dan was Eemshaven redelijkerwijs vestigingsplaats geweest.’’ De ramp in Tsjernobyl maakte dat het niet zover kwam. "De impact was zo omvangrijk en indringend, dat we de minister hebben geadviseerd het dossier in de ijskast te leggen. Het was op dat moment niet zinvol er verder aan te werken. Later is besloten het dossier verder ook maar onaangeroerd te laten." '

In 2008 werd plotseling de Eemshaven weer als mogelijke locatie voor een kerncentrale naar voren gebracht en dat is nog steeds zo. De geesten worden daarvoor inmiddels structureel rijp gemaakt. Dit om uiteindelijk voldoende draagvlak in de maatschappij te verkrijgen, zo wist het Dagblad van het Noorden ons te melden naar aanleiding van de discussie van een gehouden publieksenquette door deze krant ( circa 400 personen benaderd, met daaruit de conclusie dat het Noorden niet tegen kernenergie is). Ook Jacques Tichelaar (CvdK Drenthe) heeft inmiddels een duit in het zakje gedaan. Kernenergie en opslag radio-actief materiaal moet weer bespreekbaar worden, zo gaf hij in zijn nieuwjaarsrede aan. Het blijft dus oppassen geblazen, beste vrienden, waakzaamheid blijft nodig.