GroenLinks in het Oldambt is verbaasd om te moeten vernemen dat wethouder van Leeuwen veertien dagen geleden al bij voorbaat afscheid heeft genomen van een nog onofficieel voorstel van de provinciale VVD fractie om een Outlet Factory Center, zo mogelijk in Winschoten te vestigen. In tegenstelling tot zo'n centrum op een weiland in Zuidbroek, waarbij winkeliers in omliggende steden en dorpen het zwaar te verduren krijgen, kan een dergelijk centrum, geïntegreerd in een reeds bestaand koopcentrum het huidige winkelbestand aldaar versterken, aldus de fractie van GroenLinks in het Oldambt.
Door het concept enigszins te wijzigen en outlet-ondernemers onder te brengen in de huidige panden waar al leegstand is, bijvoorbeeld de Torenstraat, wordt de gehele stad Winschoten geholpen. De leegstand in de stad wordt ermee tot stilstand gebracht en bovendien versterkt het plan het huidige winkelbestand waardoor Winschoten zich weer kan herstellen tot een echt gezellig koopcentrum. Ook wordt de stad Winschoten in toeristisch opzicht optimaal op de kaart gezet. er zal sprake zijn van synergie want als bezoekers eenmaal in het centrum aanwezig zijn, zullen ze ook de overige winkels gemakkelijker gaan bezoeken. Een dergelijke ontwikkeling leidt dan ook tot meer werkgelegenheid terwijl naar verwachting de komst van een dergelijk centrum eveneens een impuls bij marktpartijen tot stand zal brengen om weer te gaan investeren in het karakteristieke handelshart van Winschoten. Wij snappen de Pavlov-reactie van de wethouder dan ook niet goed. Volgens de nog steeds actieve fractie (gedwongen buiten-parlementair) van GroenLinks valt er juist voor de gemeente Oldambt veel te winnen.
woensdag 10 april 2013
zondag 3 februari 2013
Filosofie
De laatste tijd houd ik mij, om tegenwicht te bieden aan de wereld van de cijfers en de statistieken, bij tijd en wijle iets meer bezig met de vraag achter de vraag ten aanzien van de meer fundamentele onderwerpen, die vanuit mijn perceptie een antwoord behoeven. Het betreft hierbij hoofdzakelijk onderwerpen over zingeving en dus vooral gelegen op het levensbeschouwelijke vlak. Dat klinkt zwaar en in combinatie met mijn onlangs gepubliceerde blog over de muziek van Bach, zou je kunnen gaan denken dat ik in een depressieve fase van mijn leven terecht ben gekomen. Een beeld dat ik zelf ver van mij wens te werpen, overigens.
Zo denkend over het denken, heb ik mijzelf wederom de vraag gesteld, wat filosoferen nu echt precies is. Een vraag overigens waarop ik het antwoord al kwam te weten aan het einde van mijn prille tienertijd. Ik stond toen voor het moment van mijn eerste serieuze afspraakje met een een, in alle opzichten goed ontwikkeld meisje en vroeg aan mijn erudiete en oudere steun en toeverlaat, wat te doen indien er stiltes tussen mij en haar zouden gaan vallen. Op wijze toon antwoordde hij mij; denk dan in een dergelijke situatie aan de drie F-s. Food, Family en Filosophy.
Toen er later op de avond inderdaad wat ongemakkelijk aanvoelende stiltes vielen in de conversatie tussen mij en mijn nieuwe vriendin, dacht ik terug aan de wijze woorden van mijn oudere vriend en vroeg haar vol overgave: Hou je van Asperges? Na een korte ontkenning van haar zijde viel opnieuw de stilte in, maar ik liet mij niet uit het veld slaan en vroeg: heb je ook nog een broer? Wederom kwam er een ontkenning op mijn vraag en het gesprek, zo je dat al een gesprek mocht noemen, stokte opnieuw. Ik dacht terug aan de derde F, het toepassen van de filosofie en vroeg haar direct: En als je wel een broer zou hebben gehad, zou die dan asperges hebben gelust?
donderdag 24 januari 2013
Solidariteit en conservatieve linkse politiek
De Waddenzee bestaat uit vele ondieptes en zandplaten welke onderling van elkaar worden gescheiden door vele geulen en stromen. Geen dag is er hetzelfde. Het watersysteem kent een ongekende dynamiek. Het stelsel van geulen van vandaag kan er na een stevige herfst of voorjaarsstorm morgen totaal anders uitzien. Van tijd tot tijd is het dan ook nodig om de bakens die een vaargeul markeren te verzetten naar de nieuw ontstane situatie. Indien we zouden beslissen om alles bij het oude te laten dan zullen er ten gevolge van de dynamische veranderingen vroeg of laat schepen vast gaan lopen of mogelijk zelfs ernstige averij op gaan lopen.
Zo werkt het in onze hedendaagse maatschappij eveneens. Ik gebruik de analogie van de Waddenzee.graag om aan te tonen dat onze dynamische samenleving eveneens vraagt om het tijdig verzetten van de bakens. Doen we dat niet dan loopt ook de maatschappij op een gegeven moment vast en in het ergste geval lopen daardoor bepaalde groepen in onze samenleving schade op.
Kijken we naar politieke groeperingen, dan onderkennen we progressieve en conservatieve partijen, Tot de eerste groep behoren D66 en GroenLinks, welke in analogie met het voorbeeld van de Waddenzee op basis van de veranderende omgeving tijdig de bakens wensen te verzetten. In essentie dus vooruit willen en veranderingen of hervormingen niet schuwen, juist om te voorkomen dat de maatschappij vastloopt en averij zal gaan oplopen. Tot de tweede groep behoort ondermeer de SP, een partij die vooral wil vasthouden aan in het verleden behaalde rechten en verworvenheden.
Tot de verbeelding daarvan spreekt bijvoorbeeld haar 65 = 65 opstelling in de discussie om de AOW en pensioengerechtigde leeftijd, onder invloed van de stijgende levensverwachting, op te trekken naar 67 jaar, zodat ook onze jongeren op termijn nog aanspraak kunnen blijven maken op een betaalbaar pensioen of AOW. Niets doen aan de AOW of pensioengerechtigde leeftijd, zoals de SP dat wil, betekent dat de pot met als inhoud ons aller pensioen uiteindelijk verteert zal worden, waardoor ons huidige pensioensysteem op termijn vast zal gaan lopen. Hetgeen uiteraard ook voor de AOW geldt Als door deze houding dan de bodem van de pot in zicht is gekomen wordt de generatie werkenden die na ons komt daarvan het kind van de rekening. Zij lopen de averij op.
Als ik het geschetste behoudende gedrag, dat zo kenmerkend is voor een partij als de SP, projecteer op de oer socialistische waarde van 'onderlinge solidariteit' , dan kan ik helaas niet anders concluderen dan dat de uitgangspunten van de conservatieve linkse politiek daar behoorlijk haaks op staan.
Zo werkt het in onze hedendaagse maatschappij eveneens. Ik gebruik de analogie van de Waddenzee.graag om aan te tonen dat onze dynamische samenleving eveneens vraagt om het tijdig verzetten van de bakens. Doen we dat niet dan loopt ook de maatschappij op een gegeven moment vast en in het ergste geval lopen daardoor bepaalde groepen in onze samenleving schade op.
Kijken we naar politieke groeperingen, dan onderkennen we progressieve en conservatieve partijen, Tot de eerste groep behoren D66 en GroenLinks, welke in analogie met het voorbeeld van de Waddenzee op basis van de veranderende omgeving tijdig de bakens wensen te verzetten. In essentie dus vooruit willen en veranderingen of hervormingen niet schuwen, juist om te voorkomen dat de maatschappij vastloopt en averij zal gaan oplopen. Tot de tweede groep behoort ondermeer de SP, een partij die vooral wil vasthouden aan in het verleden behaalde rechten en verworvenheden.
Tot de verbeelding daarvan spreekt bijvoorbeeld haar 65 = 65 opstelling in de discussie om de AOW en pensioengerechtigde leeftijd, onder invloed van de stijgende levensverwachting, op te trekken naar 67 jaar, zodat ook onze jongeren op termijn nog aanspraak kunnen blijven maken op een betaalbaar pensioen of AOW. Niets doen aan de AOW of pensioengerechtigde leeftijd, zoals de SP dat wil, betekent dat de pot met als inhoud ons aller pensioen uiteindelijk verteert zal worden, waardoor ons huidige pensioensysteem op termijn vast zal gaan lopen. Hetgeen uiteraard ook voor de AOW geldt Als door deze houding dan de bodem van de pot in zicht is gekomen wordt de generatie werkenden die na ons komt daarvan het kind van de rekening. Zij lopen de averij op.
Als ik het geschetste behoudende gedrag, dat zo kenmerkend is voor een partij als de SP, projecteer op de oer socialistische waarde van 'onderlinge solidariteit' , dan kan ik helaas niet anders concluderen dan dat de uitgangspunten van de conservatieve linkse politiek daar behoorlijk haaks op staan.
zondag 30 december 2012
Hosanna
Een wijdverbreid misverstand betreft de opvatting dat de muziek van Bach zware kost is. Neem nu het zwierige Hosanna in B minor mass 21, waarbij je al luisterend visioenen voor ogen krijgt van een in polonaise wild om het doopvont dansende bisschop, de habijt half los zwabberend om het lijf, rode neus en op het zalige leven proostend. De tinnen kelk met rode wijn hoog boven de bezwete corpus. De godsvruchtige misdienaren met opgeheven gevouwen handen in een kring om hem heen en al even zo opgezweept dansend door het prachtige engelen en hoorngeschal dat door de kathedraal klinkt. Zo mooi kan Bach dus zijn.
vrijdag 21 december 2012
GroenLinks en het statiegeld op PET flessen.
Op 27 november jongstleden werd de fractie van GroenLinks door één van onze leden opmerkzaam gemaakt op de mogelijke verdwijning van het statiegeld op PET flessen. Indien de gemeenten in Nederland op uiterlijk 11 december 2012 niet hadden aangegeven dat zij het statiegeld in stand wilden houden dan zou automatisch een convenant tussen de overkoepelende organisatie van gemeenten de VNG en de verpakkingsindustrie van kracht gaan worden, waarbij het statiegeld op de PET flessen zal worden afgeschaft. Dit terwijl in 2011 de gemeenten in meerderheid nog voor een uitbreiding van het statiegeld waren omdat zij van mening waren dat dit ook voor de kleinere formaten plastic flesjes zou moeten worden ingevoerd. Dit om het huidige problematiek van zwerfvuil binnen hun verzorgingsgebieden beheersbaar te kunnen houden.
Omdat het GroenLinks van oudsher in de genen zit om op te komen voor alles wat kwetsbaar is, zijn wij van mening dat statiegeld een effectief middel is om te voorkomen dat moeilijk afbreekbare flessen in ons milieu en onze natuur terecht gaan komen. Immers bij de consument blijft door het betaalde statiegeld de prikkel aanwezig om de lege flessen weer terug te brengen naar de winkel om het reeds betaalde onderpand weer terug te ontvangen.
Aangezien er geen vergadering van de gemeenteraad tussen de 28e november en de finale datum van 11 december gepland stond, heeft GroenLinks de BMR commissievergadering van 4 december 2012 aangegrepen om het standpunt van het college van B&W hierin te vernemen en de mening van de overige politieke fracties te peilen. Verantwoordelijk wethouder v/d Aker gaf hierbij aan dat het college nog geen officieel standpunt had ingenomen maar dat zij van mening was dat er met het convenant met de verpakkingsindustrie ingestemd zou moeten worden. Via het systeem van de gescheiden inzameling van huisvuil zouden de PET flessen niet in het milieu terecht komen en bovendien zou de gemeente een vergoeding gaan ontvangen voor deze inzameling via de grijze vuilcontainer,
De overige politieke fracties waren, net als de fractie van GroenLinks tot voor kort nog was geweest, niet op de hoogte van het af te sluiten convenant met de verpakkingsindustrie en de al snel naderende finale datum van 11 december, tot waarop de gemeenten uiterlijk konden reageren naar de VNG. De meerderheid gaf in de commissievergadering aan zich te kunnen vinden in de mening van de wethouder. Slechts enkele partijen gaven aan dat zij met ons het systeem van statiegeld prevaleren boven het systeem van gescheiden inzameling voor PET flessen. De realiteit is dat de gemeente Oldambt echter heeft ingestemd met het convenant tussen de VNG en de verpakkingsindustrie.
De fractie van GroenLinks vindt dit erg jammer en had liever gezien dat deze kwestie tijdig geagendeerd was geworden in de commissie BMR en daarna was doorgezet ter besluitvorming in de gemeenteraad. Wij vrezen dat met het instemmen met het convenant een statiegeldregeling voor ook de kleinere flesjes verder weg is dan ooit. Voor het reduceren van het zwerfvuil dat daarmee in ons milieu en natuur terecht komt is dit echt een gemiste kans. Bovendien zijn de grijze vuilcontainers nu al krap bemeten om al het huisvuil van 14 dagen in kwijt te kunnen. Als daar ook nog de volumineuze lege PET flessen, die een gemiddeld gezin verbruikt, bij in moeten dan vrezen wij het ergste. Ook dan bestaat er het risico dat deze flessen, die inmiddels voor de consument geen waarde meer vertegenwoordigen, alsnog gaan zwerven in ons milieu.
Omdat het GroenLinks van oudsher in de genen zit om op te komen voor alles wat kwetsbaar is, zijn wij van mening dat statiegeld een effectief middel is om te voorkomen dat moeilijk afbreekbare flessen in ons milieu en onze natuur terecht gaan komen. Immers bij de consument blijft door het betaalde statiegeld de prikkel aanwezig om de lege flessen weer terug te brengen naar de winkel om het reeds betaalde onderpand weer terug te ontvangen.
Aangezien er geen vergadering van de gemeenteraad tussen de 28e november en de finale datum van 11 december gepland stond, heeft GroenLinks de BMR commissievergadering van 4 december 2012 aangegrepen om het standpunt van het college van B&W hierin te vernemen en de mening van de overige politieke fracties te peilen. Verantwoordelijk wethouder v/d Aker gaf hierbij aan dat het college nog geen officieel standpunt had ingenomen maar dat zij van mening was dat er met het convenant met de verpakkingsindustrie ingestemd zou moeten worden. Via het systeem van de gescheiden inzameling van huisvuil zouden de PET flessen niet in het milieu terecht komen en bovendien zou de gemeente een vergoeding gaan ontvangen voor deze inzameling via de grijze vuilcontainer,
De overige politieke fracties waren, net als de fractie van GroenLinks tot voor kort nog was geweest, niet op de hoogte van het af te sluiten convenant met de verpakkingsindustrie en de al snel naderende finale datum van 11 december, tot waarop de gemeenten uiterlijk konden reageren naar de VNG. De meerderheid gaf in de commissievergadering aan zich te kunnen vinden in de mening van de wethouder. Slechts enkele partijen gaven aan dat zij met ons het systeem van statiegeld prevaleren boven het systeem van gescheiden inzameling voor PET flessen. De realiteit is dat de gemeente Oldambt echter heeft ingestemd met het convenant tussen de VNG en de verpakkingsindustrie.
De fractie van GroenLinks vindt dit erg jammer en had liever gezien dat deze kwestie tijdig geagendeerd was geworden in de commissie BMR en daarna was doorgezet ter besluitvorming in de gemeenteraad. Wij vrezen dat met het instemmen met het convenant een statiegeldregeling voor ook de kleinere flesjes verder weg is dan ooit. Voor het reduceren van het zwerfvuil dat daarmee in ons milieu en natuur terecht komt is dit echt een gemiste kans. Bovendien zijn de grijze vuilcontainers nu al krap bemeten om al het huisvuil van 14 dagen in kwijt te kunnen. Als daar ook nog de volumineuze lege PET flessen, die een gemiddeld gezin verbruikt, bij in moeten dan vrezen wij het ergste. Ook dan bestaat er het risico dat deze flessen, die inmiddels voor de consument geen waarde meer vertegenwoordigen, alsnog gaan zwerven in ons milieu.
vrijdag 30 november 2012
Herinnering aan Vanessa
Het moet halverwege de jaren tachtig zijn geweest dat ik in gesprek raakte met de man die de afgelopen dagen steeds door de toegangspoort van het Gemeentelijk Handels Entrepot naar binnen kwam om te gaan werken op het oude zendschip dat in het dok, achter de drijvende boom aan de kade lag. Wat gaat er met het schip gebeuren, vroeg ik aan hem. Verbouwen, antwoordde de man, Hij ligt hier in verband met een belastingschuld van de vorige eigenaar. Er is uiteindelijk beslag op gelegd, openbaar verkocht en nu is ie van mij. Ik ga er een drijvende discotheek van maken, vertelde de nieuwe eigenaar van de legendarische thuisbasis van Radio Veronica mij.
Onze gesprekken intensiveerden gedurende de verbouwing in het Amsterdamse entrepotdok. Het monde uiteindelijk uit in een persoonlijke uitnodiging om bij de feestelijke opening van de discotheek in Lelystad, mijn woonplaats destijds, aanwezig te zijn. De enveloppe, vol met serpetine-snippers, zorgde voor de nodige rommel op de vloer, en twee weken later gingen L en ik naar de opening. Hoogwaardigheidsbekleders van brandweer en gemeente, waaronder de toenmalige burgemeester Han Gruyters, God hebbe zijn ziel, verdrongen zich om de rondborstige Vanessa, die in die dagen met het hitje 'Up side down' haar eerste schreden had gezet op het pad naar het bekende Nederlanderschap.
We voelden ons als een kat in een vreemd pakhuis maar het schouwspel rondom de zangeres die met een kanonschot de opening zou gaan verzorgen maakte veel goed. Op een gegeven moment stond ze in onze directe omgeving. Ik draaide mij naar haar om en trok de stoute schoenen aan en zei tegen haar: Weet je dat je hier in Lelystad bent vernoemd? Nee, zei ze, is dat zo? Ja, hernam ik het woord. In één van onze stadswegen liggen twee steile bulten achter elkaar, die noemen ze hier de Vanessa-bulten. Ze keek mij met verbijstering en toenemende ergernis aan en draaide zich vervolgens van mij af.
Het werd tijd om naar huis terug te gaan.
Nu een kleine dertig jaar later, is het schip na vele omzwervingen gisteren aangekomen in de stad Groningen, alwaar het zwaar roestige en gehavende schip weer in haar oude staat zal worden gebracht. De discotheek die in Amsterdam werd ingebouwd en waarvan ik de eerste opening heb mogen meemaken wordt er in de komende tijd weer uitgehaald en vervangen door nieuwe studioruimtes waarmee een multimediabedrijf de komende tijd haar geld denkt te gaan verdienen.
Voor mij toch een beetje een feest van herkenning met dank aan Vanessa.
Onze gesprekken intensiveerden gedurende de verbouwing in het Amsterdamse entrepotdok. Het monde uiteindelijk uit in een persoonlijke uitnodiging om bij de feestelijke opening van de discotheek in Lelystad, mijn woonplaats destijds, aanwezig te zijn. De enveloppe, vol met serpetine-snippers, zorgde voor de nodige rommel op de vloer, en twee weken later gingen L en ik naar de opening. Hoogwaardigheidsbekleders van brandweer en gemeente, waaronder de toenmalige burgemeester Han Gruyters, God hebbe zijn ziel, verdrongen zich om de rondborstige Vanessa, die in die dagen met het hitje 'Up side down' haar eerste schreden had gezet op het pad naar het bekende Nederlanderschap.
We voelden ons als een kat in een vreemd pakhuis maar het schouwspel rondom de zangeres die met een kanonschot de opening zou gaan verzorgen maakte veel goed. Op een gegeven moment stond ze in onze directe omgeving. Ik draaide mij naar haar om en trok de stoute schoenen aan en zei tegen haar: Weet je dat je hier in Lelystad bent vernoemd? Nee, zei ze, is dat zo? Ja, hernam ik het woord. In één van onze stadswegen liggen twee steile bulten achter elkaar, die noemen ze hier de Vanessa-bulten. Ze keek mij met verbijstering en toenemende ergernis aan en draaide zich vervolgens van mij af.
Het werd tijd om naar huis terug te gaan.
Nu een kleine dertig jaar later, is het schip na vele omzwervingen gisteren aangekomen in de stad Groningen, alwaar het zwaar roestige en gehavende schip weer in haar oude staat zal worden gebracht. De discotheek die in Amsterdam werd ingebouwd en waarvan ik de eerste opening heb mogen meemaken wordt er in de komende tijd weer uitgehaald en vervangen door nieuwe studioruimtes waarmee een multimediabedrijf de komende tijd haar geld denkt te gaan verdienen.
Voor mij toch een beetje een feest van herkenning met dank aan Vanessa.
woensdag 7 november 2012
Ter overdenking: positief koopkracht effect
Nadat hem de fles wijn was uitgereikt, sprak de gastspreker van die avond zijn dank uit en maakte en passant een opmerking naar het organiserend bestuur, dat hij gewend was zijn eigen wijnen net iets duurder te drinken. Maar de wijn die u gegeven is, is van een zeer respectabele kwaliteit, verontschuldigde de secretaris zijn aankoop. Dat is ook niet het punt, mijn waarde heer, hervatte de gastspreker zijn betoog. Doorgaans schaf ik mijzelf de wijn aan maar tot mijn genoegen ontvang ik deze fles mooie rode wijn gratis van u. Vandaar mijn opmerking dat ik gewend ben mijn eigen wijnen duurder te drinken.
Abonneren op:
Posts (Atom)
